سايت مقالات فارسی – الگوی ارتباطات میان ‌فرهنگی در اسلام- قسمت ۳۴

  • مطهری، انسان در قرآن، ۱۳۹۱، ص ۶۴٫ ↑
  • شاه آبادی، محمدعلی، فطرت عشق،(شذرت ششم از کتاب شذرات المعارف)، ۱۳۷۸، ص۵۹ ↑
  • مصباح، ۱۳۸۰، ص ۴۴، به‌نقل از لبخندق، ۱۳۹۰ ↑
  • فَذَکِّرْ اِنَّما اَنْتَ مُذَکِّرٌ ـ لَسْتَ عَلَیْهِمْ بِمُصَیْطِر(غاشیه: ۲۱-۲۲) ↑
  • فَما لَهُمْ عَنِ التَّذکِرهِ مُعْرِضینَ(مدثر: ۴۹)؛ کَلّا اِنَّهُ تَذْکَرهٌ(مدثر: ۵۴) ↑
  • وَذَکِّرْ فَاِنَّ الذِّکْری تَنْفعُ الْمُؤمِنین(ذاریات: ۵۵) ↑
  • نَسُوا اللهَ فَاَنْساهُمْ اَنْفُسَهُم(حشر: ۱۹)؛ نَسُوا اللهَ فَنَسِیَهُم(توبه: ۶۷) ↑
  • وَاِذا اَخَذَ رَبُّکَ مِنْ بَنی‌آدَمَ مِنْ ظُهورِهم ذرّیَّتَهم وَ اَشْهَدهم عَلی اَنْفُسِهم اَلَسْتُ بِربّکم؟ قالوا: بَلی شَهِدْنا، اَنْ تقولوا یوم القیمه: اِنّا کُنّا عَنْ هذا غافِلینَ ـ اَوْ تَقُولوا انّما اشرک آبائُنا مِنْ قبل وَ کُنّا ذُرّیهً مِنْ بَعدِ هِمْ اَفَتُهْلِکُنا بِما فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ(اعراف: ۱۷۲ و ۱۷۳) ↑
  • فَاَقِمْ وَجْهَکَ لِلدّینِ حَنیفاً، فِطْرهَ اللهِ الَّتی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْها، لاتَبْدیلَ لِخَلْقِ الله، ذلکَ الدّینُ القَیِّمُ(رم: ۳۰) ↑
  • وَما بِکُمْ مِن نعمه فَمِنَ اللهِ ثُمّ اِذا مَسَّکُمُ الضُرُّ فَاِلَیْهِ تَجْئَرونَ (نحل: ۵۳)؛ قُلْ اَرَأَیْتَکُمْ اِنْ اَتیکُمْ عَذابُ اللهِ اَوْ اَتَتْکُمُ السّاعَهُ اَغَیْرَ اللهِ تَدْعُون اِنْ کُنْتُمْ صادِقینَ ، بَلْ اِیّاهُ تَدْعُونَ فَیَکْشِفُ ماتَدْعُونَ اِلَیْهِ اِنْ شاءَ وَ تَنْسَوْنَ ما تُشْرِکُونَ(انعام: ۴۰-۴۱) ↑
  • ر.ک: رشاد، فطرت به مثابه دال دینی، ۱۳۸۴ ↑
  • مصباح یزدی، ۱۳۸۰، ص۴۴ ↑
  • جوادی آملی، ۱۳۷۸، ص۲۳ ↑
  • ر.ک: مطهری، ۱۳۷۵ ↑
  • جوادی آملی، ۱۳۸۸، ج ۱۲، ص ۳۰۶ ↑
  • جوادی آملی، ۱۳۸۶، ص ۳۰۶ ↑
  • لبخندق، ۱۳۹۰ ↑
  • لبخندق، ۱۳۹۰ ↑
  • فیاض، ۱۳۸۶ ↑
  • فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفًا فِطْرَهَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا لَا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِکَ الدِّینُ الْقَیِّمُ وَلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ (روم/ ۳۰) ↑
  • جوادی آملی، روابط بین‌الملل در قرآن، ۱۳۸۸، ص ۲۶-۲۷. ↑
  • مطلب دیگر :
    الگوی ارتباطات میان ‌فرهنگی در اسلام- قسمت ۳۳
  • فبَعَثَ فِیهِمْ رُسُلَهُ وَ وَاتَرَ إِلَیْهِمْ أَنْبِیَاءَهُ لِیَسْتَأْدُوهُمْ مِیثَاقَ فِطْرَتِهِ وَ یُذَکِّرُوهُمْ (بحارالأنوار، ج۱۱، ص۶۱). ↑
  • نهج‌البلاغه، ترجمه شهیدی، نامه ۳۱، ص۲۹۶ ↑
  • فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفًا فِطْرَهَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا لَا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِکَ الدِّینُ الْقَیِّمُ وَلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ (روم/ ۳۰) ↑
  • خمینی، سیدروح الله. شرح حدیث جنود عقل و جهل، ص ۷۹ ↑
  • ر.ک: ساشادینا، مبانی همزیستی اجتماعی در اسلام، ص ۱۶۲-۱۷۳٫ ↑
  • راغب، ۱۴۱۶ق، طباطبائی، المیزان، ج۵، ص ۴۱، و ج۱۰، ص ۸۸ ↑
  • مطهری، ۱۳۷۰، صص۱۳-۱۶ ↑
  • صِبْغَهَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَهً وَ نحْنُ لَهُ عَبِدُونَ‏؛ گوئید ما رنگ خدائى بخود مى‏گیریم و چه رنگى بهتر از رنگ خداست و ما تنها او را عبادت میکنیم‏ (بقره/ ۱۳۸). ↑
  • «قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) عَبْدَ اللَّهِ أَحِبَّ فِی اللَّهِ وَ أَبْغِضْ فِی اللَّهِ وَ وَالِ فِی اللَّهِ وَ عَادِ فِی اللَّه»(وسائل‏الشیعه، ج۱۶، ص۱۷۹). ↑
  • «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّی وَعَدُوَّکُمْ أَوْلِیَاء تُلْقُونَ إِلَیْهِم بِالْمَوَدَّهِ وَقَدْ کَفَرُوا بِمَا جَاءکُم مِّنَ الْحَقِّ یُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَإِیَّاکُمْ أَن تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّکُمْ إِن کُنتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِی سَبِیلِی وَابْتِغَاء مَرْضَاتِی تُسِرُّونَ إِلَیْهِم بِالْمَوَدَّهِ وَأَنَا أَعْلَمُ بِمَا أَخْفَیْتُمْ وَمَا أَعْلَنتُمْ وَمَن یَفْعَلْهُ مِنکُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاء السَّبِیلِ(ممتحنه/ ۱) ↑
  • «یَا وَیْلَتَى لَیْتَنِی لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِیلًا»(فرقان/ ۲۸) ↑
  • «إِنَّهُمْ لَیَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِیلِ وَیَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ؛ حَتَّى إِذَا جَاءنَا قَالَ یَا لَیْتَ بَیْنِی وَبَیْنَکَ بُعْدَ الْمَشْرِقَیْنِ فَبِئْسَ الْقَرِینُ»(زخرف/ ۳۷) ↑
  • «یَأَیهَا الَّذِینَ ءَامَنُوا لا تَتَّخِذُوا ءَابَاءَکُمْ وَ إِخْوَنَکُمْ أَوْلِیَاءَ إِنِ استَحَبُّوا الْکفْرَ عَلى الایمَنِ وَ مَن یَتَوَلَّهُم مِّنکُمْ فَأُولَئک هُمُ الظلِمُونَ‏»(توبه/۲۳) ↑
  • «لا تجِدُ قَوْماً یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الاَخِرِ یُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسولَهُ وَ لَوْ کانُوا ءَابَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَنَهُمْ أَوْ عَشِیرَتهُمْ»‏(مجادله/۲۲)؛ ↑
  • مطلب دیگر :
    الگوی ارتباطات میان ‌فرهنگی در اسلام- قسمت ۳۶
  • «قَدْ کَانَتْ لَکُمْ أسْوَهٌ حَسَنَهٌ فِی إِبْرَاهِیمَ وَالَّذِینَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَءاءُ مِنکُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونَ اللهِ کَفَرْنَا بِکُمْ بَیْنَنَا وَ بَیْنَکُمُ الْعَدَاوَهُ وَالْبَغْضَاء أبَداً حَتَّی تُؤْمِنُوا بِاللهِ وَحْدَهُ» ↑
  • «قَالَ الصَّادِقُ ع یَا إِسْحَاقُ صَانِعِ الْمُنَافِقَ بِلِسَانِکَ وَ أَخْلِصْ وُدَّکَ لِلْمُؤْمِنِ …»(مستدرک، ج۸، ص ۳۱۶) ↑
  • Griffin, 2012, p 412 ↑
  • مخلصی، عباس، آمد و شد با جهانگرد غیرمسلمان، فقه، زمستان ۱۳۷۶، ش ۱۴و نیز: جهانگردی در فقه و تمدن اسلامی، ص ۲۳۳٫ ↑
  • وَلَن یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلًا(نساء: ۱۴۱) ↑